Zespół agentów czy jeden agent: porównanie na tym samym zadaniu

System wieloagentowy rozdziela pracę między role, przekazania i etapy kontroli. Każde przekazanie zwiększa liczbę wywołań, długość kontekstu, liczbę stanów pośrednich i liczbę miejsc podatnych na awarie. Taka architektura ma sens, gdy ta złożoność rozwiązuje konkretny problem procesu.

Decyzji nie powinno się podejmować na podstawie liczby agentów w prezentacji. Potrzebne jest porównanie na tym samym zadaniu, z tą samą definicją jakości i pełnym kosztem przebiegu.

Kiedy wiele ról może pomóc

Wariant wieloagentowy warto sprawdzić, gdy zadanie zawiera niezależne specjalizacje, wymaga krytyki wyniku przez osobną rolę, korzysta z narzędzi o różnych uprawnieniach albo może wykonywać część pracy równolegle. Przykładem może być analiza, w której osobne źródła wymagają różnych metod, a końcowy wynik przechodzi niezależną kontrolę.

Pojedynczy agent zwykle wystarcza, gdy kroki są liniowe, używają tych samych narzędzi, a jakość można egzekwować schematem, walidatorem i bramką człowieka. Wtedy dodatkowe role często powtarzają kontekst bez poszerzenia informacji.

Jak zaprojektować uczciwe porównanie

Najpierw zamroź pięć elementów:

1. Zestaw wejściowy z typowymi, trudnymi i niepełnymi przypadkami.
2. Model i ustawienia, w tym limity oraz wersję instrukcji.
3. Narzędzia i uprawnienia, identyczne dla obu wariantów.
4. Rubrykę jakości, ustaloną przed pierwszym uruchomieniem.
5. Warunki wykonania, takie jak ponowienia, limity czasu i sposób liczenia kosztu.

Zapisuj wynik końcowy, ślad kroków, czas pełnego przebiegu, tokeny, koszt, liczbę wywołań narzędzi, ponowienia i błędy. Porównuj także łatwość wyjaśnienia wyniku oraz czas potrzebny na obsługę awarii.

W systemie dossier kontrahentów pojedynczy agent i CrewAI otrzymały ten sam zapis rejestrów, model, dwa narzędzia tylko do odczytu i rubrykę. Oba warianty uzyskały ten sam wynik jakości. W tym przebiegu wariant pojedynczy zakończył pracę 4,64 s wcześniej, a koszt CrewAI był 4,325 raza wyższy.

Jak interpretować taki wynik

Jedna obserwacja odpowiada na wąskie pytanie: czy przy tym wejściu i tej rubryce droższa architektura ujawniła przewagę. Tutaj jej nie ujawniła. To wystarcza, aby nie wybierać większej złożoności bez kolejnych dowodów. Nie wystarcza do stworzenia rankingu wszystkich systemów wieloagentowych.

Przed decyzją produkcyjną trzeba powtórzyć pomiar na większym zestawie, kilku kolejnych uruchomieniach oraz przypadkach awarii narzędzi. Koszt warto liczyć jako:

liczba przebiegów × średni koszt modelu + infrastruktura + czas obsługi błędów

Do tego dochodzi koszt utrzymania: obserwowalność, wersjonowanie instrukcji, migracje frameworka oraz diagnostyka przekazań między rolami.

Dossier wymaga własnej definicji jakości

W analizie kontrahenta płynny tekst nie jest wystarczającym wynikiem. Rubryka powinna sprawdzać, czy każdy fakt prowadzi do źródła, braki danych są widoczne, różnice nazw czekają na analityka, a dane osób nie trafiają do publikowanej teczki.

Tak określona jakość oddziela wybór architektury od wyboru odpowiedzialności. Agent przygotowuje materiał, a analityk potwierdza tożsamość podmiotu i formułuje ocenę. Żaden sposób organizacji pracy agentów nie zamienia dossier w opinię due diligence.

Typowe pułapki benchmarku

• Każdy wariant używa innej instrukcji albo innego modelu.
• Rubryka powstaje po obejrzeniu wyników.
• Mierzony jest koszt pojedynczego wywołania zamiast całego przebiegu.
• Jedna udana próba przysłania błędy i ponowienia.
• Zespół ocenia wyłącznie tekst końcowy, pomijając źródła i naruszenia polityk.
• Wynik z syntetycznego zadania zostaje przeniesiony wprost na proces produkcyjny.

Krótka karta decyzji

Przed wdrożeniem zapisz odpowiedzi na sześć pytań:

• Jaką mierzalną przewagę ma dać podział na role?
• Czy role mają rzeczywiście różne narzędzia, wiedzę lub uprawnienia?
• Jaki zestaw przypadków reprezentuje dzienną pracę?
• Co jest błędem krytycznym, a co drobną różnicą jakości?
• Ile kosztuje pełny przebieg wraz z ponowieniami?
• Jak szybko operator potrafi znaleźć przyczynę złej decyzji?

Jeśli rozbudowany wariant nie wygrywa na ustalonych kryteriach, prostsza architektura jest lepszym punktem startu. Szczegóły porównania znajdują się na karcie systemu. Bezpłatny przegląd procesu może posłużyć do zdefiniowania własnego zestawu i rubryki.